Po obróbce przedmiotu obrabianego przeprowadzono test twardości Leeb w celu zweryfikowania jego twardości powierzchni przed specyfikacjami projektowymi. Metoda testowania twardości Leeb'a, wybrana ze względu na przenośność i przydatność do pomiarów dużych obrabiarek, określa twardość poprzez pomiar prędkości odbicia impulsora po jego uderzeniu w powierzchnię obrabia. Przekształcony odczyt twardości około HRC61 potwierdził zgodność z wymogami projektowymi.
Jak sprawdzić wady powierzchniowe obrabiarek
To, co teraz widzisz, jest przedmiotem obrabiania po okładzinie. Aby bardziej intuicyjnie wyświetlać stan powierzchni przedmiotu obrabianego, zastosowaliśmy penetrant-specyficznie penetrant z czerwonego barwnika powszechnie stosowanego w testach nieniszczących. Jak widać, pod jego działaniem niektóre małe pęknięcia i pory na powierzchni przedmiotu są wyraźnie widoczne. Jeśli wady te nie są traktowane na czas, mogą spowodować złamanie lub wyciek obrabiania podczas używania, co prowadzi do poważnych konsekwencji.
Aby zmierzyć grubość warstwy okładzinowej, zastosowaliśmy zacisk z dokładnością 0,02 mm: po pierwsze, zidentyfikowano dwa punkty pomiarowe w teście zarówno przed, jak i po przetwarzaniu, a odpowiednie grubości zarejestrowano; Grubość warstwy okładzinowej w każdej położeniu pomiarowym określono następnie poprzez obliczenie różnicy między grubościami po ubraniu i ograniczania. Pomiar ten przeprowadzony w temperaturze pokojowej wykazał, że przedmiot obrabia miał grubość 241 mm przed okładziną i 246 mm po okładzinie, z różnicą 5 mm reprezentującą grubość warstwy okładzinowej.



